අ සම්මත වැලැන්ටයින්

 

සුසුමක් සේ සමුගෙන
පැතු රුව ගියදිනේ
රිදවයිද විරහව
සැඟවි හදවත කොනේ
එක්කර බැඳුනේ
දෑඟිලි රන්හුයෙන්
නිවිය හැකිද හද ගිනි
අත වත්කල පැනින්
සිත් බැඳි ආලය
කෙලෙසක සැඟවන්නට
ඔබ මා හමුවන දිනකදී
යළි අප අද
හදවත අයදි සෙනෙහස
පුබුදාලන්නට ආලනුරාවන්
දෙනෙත් වසා
මුලූ ලොවට හොරෙන්

පත්තර ලෝකයේ රජකල ටයිම්ස් මන්දිරය

කොළොම්පුරේ පත්තර ගැන මීට ඉස්සර ලිපියක් කතාකරා. මෙවර කොළොම්පුරෙන් කතාකරන්න යන්නේ කලකට ඉස්සර ලංකාවේ පත්තර ලෝකයේ දැවැන්ත පුවත්පත් සමාගමක්වු ටයිම්ස් සමාගම ගැනයි. කොළඹ ටයිම්ස් මන්දිරය තමයි එදා ලංකාවේ පත්තර මහගෙදරවුනේ.  1846 අගෝස්තු මාසේ 11 වෙනිදා තමයි සිලොන් ටයිම්ස් පත්තරේ කලඑළි බහින්නේ. පස්සේ කාලේක මේ සිලොන් ටයිම්ස් පත්තරේ ටයිම්ස් ඔෆ් සිලොන් නමින් වෙනස් වෙනවා. මේ පත්තරේ මුලින්ම පටන්ගන්නේ ඉහළ චැතැම් විදියේ බ්‍රෝඞ් සහ සමාගම පිහිටුවා තිබු තැනයි. පත්තරේ පටන් ගන්නේ ආරම්භක කර්තෘ හියු ස්ටුවට් මහතා හා කොරනේලිස් ඩයස් මහතා එකතුවෙලා තමයි. පස්සේ කාලෙක ලංකා ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ මන්ති‍්‍ර ධුරයක් දැරු ජෝන් කැපර් මහතා මේ පත්තරේ හියු ස්ටුවට් මහතාගෙන් මිලට ගන්නවා. එ් 1864 හෝ 1865 අවුරුද්දේ වෙන්න ඇති කියලා තමයි සඳහන් වෙන්නේ. 1866 අවුරුද්දේ ජෝන් කැපර් මහතා මේ පත්තර කන්තෝරුව චැතැම් විදියේ කුඩා ගොඩනැගිල්ලකට අරගෙන යනවා. මේ ගොඩනැගිල්ල තිබුනා කියන්නේ පසුකාලිනව ගොඩනැගු ලෝඞ් නෙල්සන් හෝටලය තිබුන බිම්කඬේ තමයි. 



මේ පත්තරේ තනි අයිතිය තිබු කැපර් පුත‍්‍ර සමාගම  1881 අවුරුද්දේ අගෝස්තු 1 වෙනිදා පත්තරේ සවර්ණ ජයන්ති  උළේල පැවැති අවස්තාවේදි සිලොන් ටයිම්ස් පත්තරේ ටයිම්ස් ඔෆ් සිලොන් නමින් නම වෙනස් කරනවා. මේ ටයිම්ස් පත්තර කන්තෝරුවට අලූත් ගොඩනැගිල්ලක් හදන්න  ඕනෑ කියා හිතුව ජෝන් කැපර් මහතා  හා එයාගේ පුතුන් දෙන්නා කොටුවේ බි‍්‍රස්ටල් විදියෙන් ඉඩමක් වෙන්දිසියකින් මිලදි ගන්නවා. එදා මේ මිලදි ගත්තු ඉඩමේ මිල වුනේ රුපියල් 27000ක්. ඔය ඉඩම පිහිටුවා තිබුනේ කොටුවේ මහවිදිය (මෙන් ස්ටි‍්‍රට්* හා බි‍්‍රස්ටල් ස්ටි‍්‍රට් එකතුවෙන ස්ථානයේ දකුණු කෙලවරයි. ඔවුන් තම මන්දිරය විශාලව හදාගන්න අවට බිම් කොටස්ද මිලට ගත්තා. එ් අක්කරය දසලක්ෂයකට තක්සේරුකරන ලද මිලගනන් වලටයි. මේ ගත්තු ඉඩමේ දෙමහල් මන්දිරයක් හදවා 1894 අවුරුද්දේ ඒ මන්දිරයේ ටයිම්ස් පත්තර කන්තෝරුව පිහිටුවාලූවා. 



ජෝන් කැපර් මහත්තයා 1912 අවුරුද්දේ ටයිම්ස් පත්තර ව්‍යාපාරය පෞද්ගලික සමාගමක් විදිහට ලියාපදිංචි කෙරෙව්වා. ඔවුන් 1923 අගෝස්තු මාසයේ 05 වෙනිදා ටයිම්ස් ඔෆ් සිලෝන් සන්ඬේ ඉලස්ට්රේටඞ් පත්තරය ඇරඹුවා. පසුව මේ පත්තර් හැදින්වුයේ ටයිම්ස් වික්එන්ඩර් නමින්. කැපර් මහතා ටයිම්ස් පත්තර කන්තෝරුවට 1929 දි මහල් හයකින් යුතු නව ගොඩනැගිල්ලක් හදන්නට වොකර් පුත‍්‍ර සමාගමට බාරදුන්නා. 1932 අවුරුද්ද වෙනකොට මේ ගොඩනැගිල්ලෙන් අඩක් නිමකරලා තිබුනා. පත්තර කන්තෝරුව අලූත් ගොඩනැගිල්ලට ගෙවදිලා පරණ දෙමහල් ගොඩනැගිල්ල කඩා ඉවත්කරලා දැම්මා. 1935 අවුරුද්ද වෙනකොට මේ සය මහල් ගොඩනැගිල්ල වොකර් පුත‍්‍ර සමාගම සාදා නිමකෙරුනා. මේ අලූත් මන්දිරය විවෘත කරන්න ආවේ ලංකාන්ඩුකාර සර් ඇන්ඩෲ කොල්ඞ්කොට් මහතායි.  මේ ටයිම්ස් මන්දිරය තමයි එදා දවස ලංකාවේ පිහිටි උසම ගොඩනැගිල්ලත්  ආසියාවේ විශාලතම පුවත්පත් ආයතන වලින් එකක්දත් වුනේ. 

ජෝන් කැපර් මහත්තයා රුපියල් ලක්ෂ 70 කට මේ ටයිම්ස් පුවත්පත් ආයතනයත් ගොඩනැගිල්ලත් එහි ඉඩමත් 1946 දෙසැම්බර් මාසයේදි විකුණා දැම්මා. ලංකාවේ ධනවත් ව්‍යාපාරික වැවිලිකරුවෙකුවු  සි.ටි. රස්ට් මහතා තමයි එය මිලදි ගත්තේ. ටයිම්ස් පත්තර සමාගමේ කොටස් විකුණා දමන්නට 1947 දි රස්ට් මහතා කටයුතුකළා. ඉන් වැඩිම කොටස් ප‍්‍රමාණයක් මිලදිගත් ආරුමුගම් සංගරපිල්ලේ මහතා ටයිම්ස් අධ්‍යක්ෂක මන්ඩලයේ සභාපති ධුරයට පත්වුනා. එහි කළමණාකාර අධ්‍යක්ෂක බවට එ්.සි. තංගරාජා මහතාත් පත්වුනා. මේ පත්විම් සිදුවිමත් එක්කම ටයිම්ස් පත්තර කන්තෝරුව ලංකීය ව්‍යාපාරයක් බවට පත්කරමින් දේශපාලන හා සංස්කෘතික පෙරලියන් ඇතිකරන්නට ඉවහල්වුන සිංහල පත්තර කලාවක උපතත් සිද්දවුනා. මෙයට පෙර මේ සමාගමේ අයිතිය තිබු විදේශිකයින් සිංහල පුවත්පත් මුද්‍රණය කිරිමට මැලිකමක් දැක්වන්නට හේතුවුනේ සිංහල පුවත් පතක් මුද්‍රණය කලහොත් සවදේශිකයින්ගේ අයිතිවාසිකම් රැකදිමට ඉංග‍්‍රිසි ජාතිකයින්ටම සිදුවන බව ඔවුන් තුල මුල් බැස තිබු මතයක් වු බැවිනි. සිංහල පුවත්පත් කතුවරයෙකුවු ඩි.ඩබ්ලිව් වික‍්‍රමාරච්චි මහතා කලකට පෙර ටයිම්ස් සාමාන්‍යාධිකාරි සි.එ්. ගැල්පින් මහතා සමග සිංහල පත්තරයක් මුද්‍රණය කරන්නට සාකච්ඡුා කලත් එය අසාර්ථකවුයේ මේ නිසාවෙනි.

ඩි.බි.ධනපාල මහතා 

ටයිම්ස් සභාපති ආරුමුගම් සංගරපිල්ලේ මහතා  ඩි.බි.ධනපාල මහතාගේ මැදිහත්විම යොදාගෙන ලංකාදිප නමින්  සිංහල පුවත්පතක්  1947 ඔක්තෝබර් 27 මුද්‍රණය කළා. මුල්ම ලංකාදිප පත්තරේ මුද්‍රණයවුනේ දිනපතා සවස පත්තරයක් ලෙසිනුයි. ලංකාදිප පත්තරේ ප‍්‍රධාන කර්තෘවුයේ  ප‍්‍රකට වියතෙකුවු ජුලියස්ද ලැනරෝල් මහතායි.  1948 දි ලැනරෝල් මහතා අස්වියාමෙන් පසුව එහි ප‍්‍රධාන කර්තෘ බවට ඩි.බි.ධනපාල මහතා පත්වුනා. ටයිම්ස් පත්තර කන්තෝරුවේ සවර්ණමය යුගය ආරම්භවුනේ ඉන් පස්සේ තමයි. හවස ලංකාදිප පත්තරේ උදෑසන පත්තරයක් ලෙසින් 1949 මැයි 01 දා සිට පළවෙන්නට ගත්තා. 1949 ඔක්තෝබර් 28 ඉරිදා ලංකාදිප පත්තරේ ටයිම්ස් මන්දිරයෙන් මුද්‍රණයෙන් පළවුනා. 1956 අවුරුද්දේ  බුද්ධජයන්ති උත්සවය නිමිති කරගෙන රසවාහිනි ශාස්ත‍්‍රිය සගරාව මැයි මාසයේදිද වනිතාවිත්ති කාන්තා පුවත්පත 1957 අපේ‍්‍රල් 12 වෙනිදාත් මුද්‍රණයෙන් පිටවුනා. මේ පත්තර කන්තෝරුවෙ මුද්‍රණය කෙරුනු සිංහල පුවත් පත් මගින් දේශිය වෙදකම නාට්‍ය කලාව සංගීතයේ හා සංස්කෘතියේ නව ප‍්‍රබෝදයක් ඇතිකරවුවා. 

එත් පසුකාලිනව මේ පත්තරකන්තොරුව බිඳවැටෙන්නට එහි දුර්වල පරිපාලනය විශාල වශයෙන් බලපෑවා. අන්තිමේදි විශාල පාඨකයින් සංඛ්‍යාවක් සිටි ලංකාදිප පත්තරේවත් නියමාකාරයෙන් පවත්වාගෙන යන්නට ඔවුන්ට බැරිවුනා. දුර්වල පරිපාලනය යටතේ අමාරුවෙන් කරගෙන ගිය ටයිම්ස් පත්තර සමාගම 1977 අවුරුද්දේ අගොස්තු මාසයේ 02 දා රජයට පවරාගෙන නිසිබලධාරියෙකුගේ පාලනයට පත්කළා. අවසානයේදි සිංහල පත්තරකලාවේ ජයකෙහෙලි නැංවු ටයිම්ස් පත්තර කන්තෝරුව වැහිලාම ගියා. 

නිතීඥ ජොන් ද සිල්වා ලියු නුර්ති ගී

නිතීඥ ජොන් ද සිල්වා මහතා කියන්නේ අපේ රටේ ෂෙක්ස්පියර්, සිංහල නාට්‍යයේ පියා,  ලංකා කාලිදාස යන විරුදාවලීයන් ගෙන් හැඳින්වුනු කලාකරුවෙක්. අපේ කොළොම්පුරෙන් මීට පෙර ඔහු ගැන ලිපියක් පළවුනා. එය මෙතැනින් බලාගන්න පුළුවනි. එහෙනම් දැන් මොනවාද ඔහු ගැන කතාකරන්න යන්නේ? මෙවර අපේ කොළොම්පුරේ ලිපිය සකස්වෙන්නේ අපේ කලා ලොවේ අදටත් නිතරම කියැවෙන එතුමා රචනා කරන ලද නුර්ති ගීත ගැනයි. මේ ගීතයන් ඔයාලත් හොඳට අහලා ඇති නේද? හැබැයි නිතීඥ ජොන් ද සිල්වා මහතා මේවා රචනා කළා කියලා දැනගෙන හිටියේ නෑ නේද?





අඹ දඹ නාරන් කෙසෙල් දෙල් පනා කකා මේ වනා සැපා ලබනෙම් 
ගංගාවේ  ඕලූ ඇත්තේ  එ්වායේ කෑම නැත්තේ
ඇත පුෂ්ප  අත්තේ අත්තේ එ්වා පිපේ
(රමායණ නාට්‍ය)

දන්නෝ බුදුන්ගේ ශ‍්‍රී ධර්මස්කන්ධා  
පේවි රකීති  සොඳ සීලේ නිබන්දා
ක්ලේශ නස්නා භික්ෂු ඇත්තේය  බෝසේ 
රහතුන් නිවසනා පාය ප‍්‍රකාසේ...... 
(සිරිසඟබෝ චරිතය)

සුවඳ පත්ම  ඕලූ ආදී නොයෙක් පුෂ්පයෙන් සැදී 
සරන හංස සේරු බෝම පොකුණු  ශිත පැන්පිරී 
සුවඳ ......
(දුටුගැමුණු චරිතය)

දන්න වම්හුම් අප කන්නසාමි රාජධුරයේ
රාජධුර   රාජධුර    රාජධුරයේ
දන්න වම්හුම් ......
රකී බුද්ධ ධරමේ සීල පුර්වේ රජුන් ලෙසේ
අධර්මිෂ්ඨ  නීච කි‍්‍රයා යයි මැකී ලකේ
(ශ‍්‍රී වික‍්‍රම රාජසිංහ චරිතය) 

අද වෙස්සන්තර රාජපුතා මංද්‍රි කුමාරි බඳී  
දේවෝපකාරෙ වේවා සෑදීසෙත් 
රට වැස්සන්ගේ කාලේ  හොඳා 
දුර්භික්ෂ යාය සිදී 
මංගල්ලේ සාරවෙවා සෑදී සෙත් 
(වෙස්සන්තර නාට්‍ය)

වාසනා දිනේක මේක පාමූ තුටින් සිතේ 
පාමූ තුටින් නටමු  මේ ලී දරා අතේ
වාසනා දිනේක ඔහෝ
වාසනා දිනේක මේක පාමූ තුටින් සිතේ 
(රත්නාවලි නාට්‍ය)

පිනවන්ට සවන් ඇසුවන්ගේ සොඳින් 
සංගීත සිංහලේ ද්වීපේ
මාවාගෙ උගත් මේ කාලෙ අයෙක් නැත
ඊට දුර්ජනා කෝපේ 
මහ  මෝඩකමක් තව ඇද්ද රටේ මා
එක්ක අනේ ඇයි කොපේ
ඇන්නෑ ඊර්ෂ්‍යා  මුන්ගේ  මෝඩකම් පේනා
(ශ‍්‍රී වික‍්‍රම රාජසිංහ)

මගේ මද්‍රී නම් බිසෝගේ 
යාඥාව  බෝය වේගේ
නෙක් චණ්ඩ ව්‍යාඝ‍්‍ර වාසේ 
හිමාල දේශ දේවී
හාමත්ව ඉන්ට වේමැයි
බෝදුක් විඳින්ට වෙන්නේ
නවතින්න මාලිගාවේ
සීදේවි නේනු මාගේ 
(වෙස්සන්තර නාට්‍ය)

බෝ  දෝස් කියා  මාගේ බෝ දොස් කියා  
සිව් දෙසේ වැස්සෝ කිපී  පන්නා මා ලූහ මෙවන - දාසින්ව  ලබාගෙන - සම්භ වෙන්ටා සුන්දරී
යන්නටා හැක්කී වේදෝ  - දානා දෙයිද වෙස්සන්තර  
බෝ  දෝස් කියා  මාගේ බෝ දොස් කියා  
(වෙස්සන්තර නාට්‍ය)

සිරි ගණ ධර්ම සංඝ නමදිම් මෝ
බෝධිසත්ව  චරිතක්ද නාට්‍යකර 
ලොවට පාමු බැතිනී බෝ
සර්ව දෝෂයන් භංගවෙන්න සෙත
දෙවියෝ දෙත මෙත පා බෝ
(වෙස්සන්තර නාට්‍ය)


රකිනු ඊශ්වරා 
මේ අප සෑම සකල අපල
දුරැර නොහැර සිරි සැප සලසාද බැද්දේ ඉන්න අපට 
(රමායණ නාට්‍ය)

දේවදාර වෘක්ෂ චම්පාකශෝක වන්දනා 
පුගතාල මූණමල්ද  කදිර මෙ වන නන්දනා
බූරු ගෝන හස්ති  අශ්ව -  මේ වනේ පෙනෙත් විශාල
( උත්තර රාම චරිතය නාට්‍ය)

ඇයි තරහෙන් මාන්නකාරි
පලා දුවන්නේ  දමලා මා මෙහි
පලා දුවන්නේ  දමලා මා
ඉවසිලිවන්තී කෝප නොවේවී
ශාන්තදාන්ත වේ
(රත්නාවලි නාට්‍ය)

අමන දනෝ සිතති මෙ 
නාට්‍ය කලා නාඩගම් වගේය කියා
පවර ශාස්ත‍්‍ර සේ හින්දා
යාය පිරිහි රට වැටේ  ඉන් සජනෙනි
(රත්නාවලි නාට්‍ය)

ගුමුනාදේ  දෙන බඹරගේ දොසිනා 
කරදර විය බෝසේ
එ් මල දාලා ආවේ ගුම්ගාලා මාගේ මූණ රිද්දා
වත මාගේ මල වාගේ එහි භෘංගේ එයි රිංගේ
(ශාකුන්තලා නාට්‍ය)

සවන් දී  පෙර රාම චරිතේ  අසව්
පොරණ ලක්දිව්  උන්න රාවණ
ආලවි ජානකී ගෙනගියේ තම රියේ
කියමි  එය සංගීත බසිනා -  පෙර රාම චරිතේ  අසව්
(රමායණ නාට්‍ය)

පත්මෙකි පේන මූණා - සොඳ මූණා - දිලි සඳකි සරත් 
කාලේ - මෙම කාලේ - උම්මාද වෙන්නා  - සීත මූණ බලා
වාසනා  -  අහො පාවා ගනීදෝ මේ මා 
පත්මෙකි පේන මූණා - සොඳ මූණා - දිලි සඳකි සරත් 
(රමායණ නාට්‍ය)

මේ නුර්තී ගීත සම්පුර්නයෙන්ම ලියා එකතුකලේ නැත්තේ ලිපිය බොහෝ දිගුවන බැවිනි.

අමනකම

විදමින් දහදුක් දරුවන් තිදෙනෙකු හැදුවා තුටින්
කුසයට ආවනේ සිව්වෙනියෙකුත් නොදනිම ඉතින්
ඇතුල්වුනෙමි කෑගලූ රෝහලට පෙරදිම ලෙසින්
කොල්ලෙකු වැදුවා හතරවෙනියාට මගේ කුසින්

දරුවා මගේ තනක එල්ලිගෙන බොයි කිරි නිරතුරු
වාට්ටුවේ මිසී නෝනලා දක්වයි කරුනාව පියකරු
තවදරුවන් හදන්නට එපා අම්මාට වෙයිනේ අනතුරු
වදන්නට නෙවෙයි වඳ සැත්කමක් කෙරුවොත් නිරතුරු

දොස්තර හදයි එල් ආර් ටි බලයෙන් කරන්නට
මම කැමති නෑ මහත්තයෝ එවැනි දේ හිතන්නට
වැලේ ගෙඩි බර වැලට වැඩි නෑ තව දරුවන් හදන්නට
දුප්පත් උනත් නොකරමි උන් මහමග දමන්නට

කෝ දරුවන්ගේ පියා දොස්තර මහතාට පැනයකි එන්නේ
පොතක ලියපු කාසදක් මිනිහෙක් ඇයට නෑ ඉන්නේ
අනාචාරේ යන ගැහැණියක් නොවෙද මේ ඉන්නේ
පැමිණිල්ලක් දැම්මා දැන් පොලීස් මහතුනුත් එන්නේ

බැලූවේ පොලීසියෙන් ඇවිදිල්ලා  ඕ අයි සි මහත්තයා
එකතුවෙලා පැමිනිලිකාර  දොස්තර මහත්තයා
පරික්ෂන කරන්නට  ඕනේලූ කෝ තමුන්ගේ මහත්තයා
දරුවන් වදන්නට බැරිද නැතුවට කසාද මනුස්සයා

දරුවන් උපන්නට මම උන් අතරමං කරලායි නැත්තේ
ඔබලා උගතුන්වුවාට මොලේ කලඳක් ඇතුවයි නැත්තේ
මමත් ගැහැනියෙක් වෙමි සිරුරෙ ලේ මස් නහරයි ඇත්තේ
මනුස්සයා මගේ මලාට මම මැරිලා නැත්තේ

නිමිත්ත
තිදරු මවට සිව්වැනි දරුවා ලැබීම දොස්තර ප‍්‍රශ්නයක් කරගෙන.
මව්බිම පුවත්පත 26 ජනවාරි 2017

පරම පිවිතුරු

 

නොයිදුල් සලකුණක්
සෙව්වෙමි සුදු පිරුවටයක
පවිටු හදවත සඟවා
ඉදුල්වුනු අතීතයක

පාර පනින කොළොම්පුරේ මී හරක්

කොළොම්පුරේදි පාර පනින මීහරක් දැකලා නැද්ද? හැමදාම කොළොම්පුරයට රැකියාවට එන යන මට නම් මේ මීහරක් රැල දිනපතාම හමුවෙනවා. දන්නවාද මේ මිහරක් වැඩියෙන් ඉන්නේ වැල්ලවත්තේ කියලා? ඔව් වැල්ලවත්තේ තමයි. ආ තවත් එකක් දැන් ගොල්ෆෙස් එක ලගිනුත් චිනෙන් ඉල්ලංකාවට ආපු චින මීහරක් පාර පනිනවා. උදේට ගියොත් බලාගන්න පූලුවනි. උනුත් දැන් මේ අම්මටසිරි ඉල්ලංකාවේ ශ්‍රේෂ්ඨ පුරුදුවලට ඉක්මනටම පුරුදුවෙලා.  

 හැබැයි මේ මීහරක් මඩ ගාගෙන උඹ්බෑ කියාගෙන ඉන්නේ නෑ. ලස්සනට ඇදලා පැලදලා අපුරුවට සිංහල දෙමළ ඉංග‍්‍රිසි කතා කොරනවා. මිනිස් වේශයෙන් ඉන්න මී හරක්ට මීහරක් කියලා ඇමතුවාට ගෝ කුලයේ ගව මහිෂ ආදි සතුන් මට විරුද්ධව නඩුදායිද  දන්නේ නෑ. ගෝ කුලයේ සතුන්ටත් මේ අවේලාවේ පාර පනිනා මීහරක්ට වඩා මොලේ තියෙනවා. 

දෙහිවල පාලමෙන් එහා සිට කොළොම්පුරේට එනකම් ගාලුපාරට තාරදාලා පදික වේදිකාවල් ලස්සනට අලංකාරෙට හදලා විතරක් නොවෙයි පාරමාරුවෙන්න පහසුවෙන්න කහ ඉරි (සමාවෙන්න දැන් සුදු ඉරි) තියෙන තැන්වලටත් වර්ණ විදුලි සංඥා සවිකරලා දුන්නා.  ඉතිං ආන්ඩුවේ රට කරවන ඇත්තෝ (ගිය ආන්ඩුවේ ඇත්තෝ) අපේ බදු සල්ලි උන්ගේ සුඛ විහරනයට විතරක්ම පාවිච්චියට නොගෙන මිලියන ගානක් වියදම් කලේ මහාමාර්ගය පාවිච්චි කරනා මිනිස්සුන්ගේ ආරක්ෂාව තහවුරුකරන්න තමයි. එත් දෙයියනේ පාරමාරුවෙන්න කොල එළිය වැටිලා තියෙද්දි පාර පනින්න එකෙක් වත් නෑ. බැලින්නම් මුන් ඔක්කෝම පාර පැනලා තියෙන්නේ පාර මාරුවෙන්න එපා කියලා රතු එළිය නැත්නම් වාහන ධාවනය වෙන්න කොල පාට එළිය වැටුන වේලාවටයි. මුන් කිසිම හෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතිව ගාල කඩාගෙන යන මීහරක් රංචුවක් වාගේ පාර පනින අපුරුව බලාගෙන ඉන්න හරිම ආසා හිතෙනවා. ඒ වේලාවට තමයි හිතෙන්නේ ඉතිං මේ මීහරක්ගේ වැදු අම්මලා, පුංචි අම්මලා, ආච්චිලා, අත්තම්මලා, කිරිඅත්තම්මලා විතරක් නොවෙයි ගෙවල්වල ඉන්න හා  උපදින්න ඉන්න ගෑනු දැරිවියන්ටත් වික්ටොරියා සීක‍්‍රට් එකෙන් අර මොකකද්ද ජාති එවා අරන් දෙන්න. 

වාහන වලට යන්න මාර්ග සංඥාවේ කොළ එළිය වැටුන වේලාවටම පාර පැනපු මිහරකෙක්ගේ ඇගේ වාහනයක් එහෙම හැපුනොත් ඉතිං අඹ සරණයි තමයි. වැරද්ද පාර පැනපු එකාගේ උනත් වටේ පිටේ උන් විතරක් නොවෙයි අපේ පොලීස් උත්තමයොත් පොරියල් එක දෙන්නේ වාහනය එලවපු එකාට තමයි. ඔය පාර පනින මීහරක් දිහාවත් ඇහැක් ඇරලා බලන්නේ නැතිව ඇස් පිය නොහෙලා අපේ ට‍්‍රැපික් පොලීස් උත්තමයොත් බලා ඉන්නේ වාහනයක් වැරදියට යයිද කියලා විතරයි. දන්නවානේ උන්ගෙන් විතරයි දඩයක් එහෙම කඩාගන්න පුළුවන් වෙන්නේ කියලා. 

නීතිය නමලා තමනුත් නැමිලා විතරක්නොවේ අඩලා ලෝක පූජිත වෙච්චි පොලීසියේ ලොකු මහතැන් මේ ලිපිය දැක්කොත් හරි එයා දන්න කියනා කවුරුහරි දැක්කොත් එයාට කියන්න යුනිෆොම් ඇදපුනැති පොලීසියේ (නිර්වස්තරෙන් නොවෙයි) එක්නෙක් දෙන්නෙක් ඔය පාර මාරුවෙන තැන් වල තියලා අවේලාවේ පාර මාරුවෙන මීහරක් ටික එක තැනකොට ගාල් කොරන්න කියලා. පුළුවන්න නම් උන් ටික මස්කඩේට දක්කන්න කියලා. එහෙම බැරිනම් එවෙලේම දඩයක් ගහලා උනත් උන්ව රිලිස් කොලොත් මීට පස්සේ අවේලාවේ පාර පනින එකත් නැතිවෙයි. පාන්ඩුව හැදිච්ච ආන්ඩුවටත් ගුල්ලෝ ගහපු මහා භාන්ඩාගාරයටත් කීයක් හරි හොයාගන්න මෙන්න හොද පොටක්. මේ මීහරක් දඩ ගහනවා කියලා බස් කාරයෝ වගේ ස්ට‍්‍රයික් කොරන්න යන එකක් නෑ. 

වාහන පදවන්නන්ටත් විතරක් නොවෙයි පදිකයන්ටත් විනයක් ඇතුව මහාමාර්ගය පාවිච්චි කොරන්නයි කියලා කොළොම්පුරේ ඉල්ලන්නේ. 

ඇලවෙන ජීවිත

"අපෝ මට නම් මේ කලුවරේ ඉදලා එපා වෙලා ඉන්නේ. අතපයත් හිරිවැටිලා වගේ."

"මටත් එහෙම තමයි කවදා මෙතනින් එළියට ගිහිල්ලා ලෝකේ දකින්න ලැබෙයිද මන්දා. අපිටත් ලගදිම මෙතනින් පැනගන්න පුළුවන් වෙවි."

"ඔයා මේ  මොනවාද කියන්නේ, අර එහා පැත්තේ  ඉන්න කට්ටිය දැන් කොච්චර කාලයක් මෙහේ ඉන්නවාද?  කෝ එයාලටත් එළියට යන්න ලැබිලාම නෑනේ."

"ආ  අර එහා පැත්තතේ ඉන්න එයාලද? මමත් මේ අහන්නම හිටියේ උන් ඉන්නෙත් ටික දෙනයි එත් දිලා තියෙන සැප."
   
"ඔව් එයාලා තමයි.  ඒගොල්ලෝ ට නම් තව කාලයකට මෙහෙන් යන්න ලැබෙන්නේ නැතිවෙයි."

"ඔය යක්කුන්ට මේකෙන් යන්න ඔනේ කමක් නැතිව ඇති."

"පිස්සුද හයියෙන් කෑ ගහන්න එපා උන් තමයි වැඩිම වටිනාකමක් තියෙන අය."

"අපිවාගේ ලස්සනකුත් නෑ."

"ලස්සනට වැඩිය උන්ගේ බලන්නේ වටිනාකම විතරයි හලෝ. උඹ දන්නවාද ඔය උන් ටික ලේසියෙන් එළියට ගන්නෙත් නෑ."

"ඒ මොකද ?"

"කවුරුහරි අතුරුදහන් කලොත් අපිව භාරව ඉන්න එක්කෙනා එපැයි එවාටත් වග කියන්න වෙන්නේ."

"අපි ගැන නම් එයාගේ එච්චර සැලකිල්ලක් නෑ ඔ්නේ වෙලාවක පැනලා යන්න පුළුවනි."

"පැනලා යන්න නම් හිතන්න එපා රජෝ . එක නම් එච්චර හොද වැඩක් නම් නෙමෙයි.  අන්තිමේදි  නමත් කැතවෙලා.  ඇගත් කැතවෙලා කොහේ හරි පාරක කුණු ගොඩකට යන්න වෙයි. එක ඇත්තවුනාට මටත් මේ හිරේ ඉදලා එපා වෙලා."

"ඇයි මේ ලගදිත් අපේ කිහිප දෙනෙක්ම එලියට ගියේ රටතොට බලාගන්න නම් ඉතින් ඉන්න වෙන්නම වෙනවා."

"එත් මෙකේ හිරවෙලා ඉන්න බෑ බං. මෙහා පැත්තේ උන් ඉන්න එකටත් ලගදි අලුත් කාන්ඩයක උන් ටිකකුත් ඇවිල්ලා ගාල් කෙරුවා.  දැන් උන් ඉන්නෙත් කිටිකිටියේ හිරවෙලාලු."

"එහෙනම් උන්ගේ පරණ උන්දෑලාට යන්න ලැබෙයි."

"යන්න ලැබෙයි ? උඹ දන්න ඉටි ගෙඩිය. එහෙම නැත්නම් පරණ උන්ව තියලා අලුත් උන්ව අරන් යයිද දන්නේ නෑ.  මෙකෙත් ඉස්සර හිටපු උන්ට එහෙම කලා කියලා මම මෙහෙට එද්දි හිටපු පරණම අයියලා ටික දෙනා මට දවසක් කිව්වා."

"කෝ උන් ටික ? ලගකදි දැක්කේ නෑ."

"ආ මේ ළගදි කවුද මහත්තයෙක් උන්ව හොයාගෙන ඇවිල්ලා තියෙනවා. උන්ට ගිහිල්ලා එන්නම්  කියන්න වත් වෙලාවක් තිබ්බබේ නෑ බං."

"එහෙනම්  අපේ මහත්තයා එකපාරටම කට්ටියම දිලා දැම්මා?"

"නැතිව තියා ගෙන ඉන්නද?  යනකොට පරණ උන්ගේ මුණුවල තිබුන සතුටක්ද දුකක් ද මන්දා. මට තාමත් උන්ව මැවිලා පේනවා."

"උන් එහෙනම් දැන් හොද තැනක ඉන්නවා ඇති."

"කවුද දන්නේ උන්ව මොන වැඩකට අරන්ගියාද කියලා?"

"මට නම් ආස මෙතනින් එලියට ගියාම පිටරකට යන්න.  මම හීනෙන් දැක්කා ප්ලෙන් එකක නැගලා ඉගිලිලා යනවා."

"මොකද සුද්දෙක්ගේ හුරතෙලක් වෙන්න යන්නද? පිටරට ගියාට සුද්දන්ගේ හුරතල්ලුවෙන්න හැමොටම බෑ බං."

"ඔන්න උඹ මගේ හිත කඩලා දාන්න හදනවා. එහෙම නොවුනත් කමක් නෑ.  මට ආස පිටරටකට යන්න විතරයි."

"මම කිව්වේ ඇත්ත බං.  උඹගේ හීන බිදලා දාන්න හැදුවා නෙමෙයි.  දැන් මෙහේ උන් අපිව ගනන්ගන්නෙත් නෑ බං. ඉතිං කොහොමද කියන්නේ සුද්දෝ අපිට කැමතිවෙයි කියලා?"

"අපිට කැමති උන් තාමත් ඉන්නවා බං. ඇයි මොකද අපේ ලස්සනෙන් අඩුවක්ද?" 

"එළියට ගියාම අපිට මොකක් වෙයිද දන්නේ නෑ බං. මම නම් හිත හදාගෙන ඉන්නේ කොහේට උනත් යන්න."

"ඔය සමහරු තාමත් ඇගපුරාම කෙල ගානවලු. මට නම් හරිම අප්පිරියයි. චී  මතක්වෙනකොටත්  වමනෙට එන්න වගේ. "

"එහෙම තමයි හලෝ අපේ ජිවිතේ. අපේ සරීර හැදිලා තියෙන්නේ  උන්ගේ ඔනේ එපා කම් වලට තමයි.
අපිට එක විද දරාගන්න වෙනවා."

"උඹ කියන්නේ අපි මිනිස්සුන්ගේ කෙලි බඩුවක් වෙන්න ඔනේ කියලාද? "

"තව වෙන්න දෙයක් නෑ. උන් ගේ අතේ තමයි අපේ ජිවිතේ රැදිලා තියෙන්නේ . කොටින්ම උන් තමයි අපේ වටිනාකම් තිරනය කරන්නෙත්."

"මේ දහ ජරා සමාජක‍්‍රමය නැති කරලා දාන්න ඔ්නේ. මේකද සාධාරන සමාජය? අපි වගේ පිඩිතයින්ව තවත් තලා පෙලන්න ඉඩ දෙන්න බෑ."

"ඔච්චර රැඩිකල් විදිහට හිතන්න එපා බං. මෙතනින් එළියට යද්දිම කොහොමත් සීල් එකෙන් තැලෙනවානේ."

"ඒ සීල් එක වදිද්දි ලැබෙන මිහිරි වේදනාව නම් ආසාවෙන් විද දරාගන්න නම්  පුළුවනි. එත් අර මල ජරා කෙල තමයි ප‍්‍රශ්නේ. ඔය දෙකම නැතිව ඉන්න ලැබෙනවා නම්." 

"චී එහෙම වැඩක් තියෙනවාද බං අපේ ජිවිතෙන්.  ඒක නිකං අර දෙකටම නැති ජිවිත වගේයිනේ."

 "සමහර නෝනලා මහත්තුරු  කැමති එහෙම අයටනේ. එහෙම පාවිච්චි නොකරපු අයගේ  වටිනාකම වැඩියිලු."

"ඒකත්  ඉතිං ඒ මිනිස්සුන්ගේම කැමැත්තනේ බං."

"මම දැනන් හිටියේ නෑ බං මට වටිනාකමක් තියේනවා කියලා."

"අපි ඔක්කෝටමගේ ජිවිතවලට වටිනාකමක් තියේනවා. හැබැයි එක අපේ උප්පත්තියේදීම තමයි උන් තිරණය කරලා තියෙන්නේ."

"මම කැමති නෑ මචං කාගෙවත් ජීවිතයකට ඇලිලා ඉන්න. මට ඔ්නේ නිදහසේ ස්වාධිනව ඉන්නයි. අතින් අත මාරුවෙලා යන්න. මිනිස්සුන්ගේ විනෝදෙට සුරතලෙක් වෙන්නයි ඔනේ කරන්නේ."

"අපි ඉපදිලා ඉන්නේ තව එකෙකු එක්ක බැදිලා ඉන්න තමයි නැත්නම් අපි මේලෝකෙට උපද්දවපු කාර්්‍යයෙන් වැඩක් නැතිව යනවා තමයි. හැබැයි ඇලුවුන එකාගෙන් ගැලැවිලා සුරතලෙක් වෙන්න පුළුවනි."

"එහෙම වැඩක් නෑ බං. එතකොට අර සීල් එකෙන් ඉදුල්වෙලා ඉවරයිනේ."

"එයි කෑ කැනොගහා හිටපල්ලා. ඔන්න මහත්තයා පොතේ පිටු පෙරලනවා කාට ටිකට් එක ඇදෙයිද දන්නේ නෑ. පිටරට යවන්නලු ඔ්නේ කියන්නේ."

"එයි මචං මාව ගත්තා ."

"මාවත් ගත්තා.  යන්තං ඇති එළියට පැනගත්තා" 

"කෙල ටිකක් ගෑවුනාට කැතක් හිතන්නේ නැතිව ලියුමට හොදට ඇලවෙයන්. බායි මචං."