වෙසක් සිරියෙන් රටම බබලන්න මැයි මාසේ උදාවෙලා තියෙද්දි කොළොම්පුරයාගේ මතක ගබඩාවේ දුහුවිල්ලෙන් වැසිලා ගිහින් තිබුන පරණ සිද්ධියක් මතකයට නැගුනා. අපේ සකල බ්ලොග් වාසි හුදි ජනයාගේ පහන් සිතුවිලි උදේසා මෙන්න කොළොම්පුරයා අකුරු කරනවා.
මේ කියන කාල වකවානුවේ පාරවල් ගානේ වෙසක් කාඩ් කඩවල් තිබුනාට දැන්වාගේ විදුලි බුබුලු කඩ, බෞද්ධ කොඩි කඩ, වෙසක් කූඩු කඩ තිබුනේ නෑ. කොළොම්පුරයාගේ අතිජාත මිතුරෙක් වෙච්චි බඩාගේ තාත්තාගේ කඩකාමර දෙකත් ඊට යාබදව බඩාගේ ගෙදරත් රත්මලානේ ගාලුපාරට මුහුණලායි තිබුනේ. ඔය කියන ස්ථානයේ කොළොම්පුරයා බඩා හා අනිත් පාසල් මිත්රකැල වෙසක් එකට කරපු බොහෝ දේවල් මතක ගබඩාවේ ඉතිරිවෙලා තියෙනවා. පසුව අකුරු කරන්නම් හොදේ...
ඉතිං බඩාගේ පියානන් වෙසක් එකට මාසෙකට කලියෙක් මුලු පවුලම එකතුතරන් පටන් ගන්න ව්යාපෘතියක් තිබුනා. ඒක තමයි වෙසක් කූඩු වෙළදාමට සැකසීම. දැන්වාගේ අටපට්ටමේ සැකිල්ල විතරක් විකුනන්නේ නැතිව සියල්ල අලවා නිමකර විකිනිම තමයි එයාලා කරේ. මේ කියන අවුරුද්දේ කොළොම්පුරයාත් ගෙදර නාවික පාඨමාලව ඉවරකරලා නො නැව් කොම්පැනියේ ඉදිද්දි තමයි බඩා කිව්වේ මේ පාර එයලා වෙසක් කූඩු හදන්නේ නැති බවත් පුලුවන්න නම් උඹ වැඩේ කරපන් කියලා. කොළොම්පුරයාගේ නැන්දාගේ බාලයා වුනු මධුරත් රස්සාවක් හොයමින් ඉන්න හින්දා මේ වැඩේට එයත් හොදම සුදුස්සා උනා. කොහොමින් හරි දෙන්නාත් එක්ක කතාබහ කරලා වැඩේට බැස්සා. වෙසක් කූඩු සියයක් හදන්නයි දෙන්නාගේම ප්ලෑන. මුලින්ම කරන්න ඕනේ බට හොයාගන්න එක. කූඩු හදන්න ගන්න පොඩි උන බට දැන්වාගේ පාරවල් වල හැමතැනම විකූනන්න නෑ. තිබුනත් බට අරන් ප්රවාහනය කරගන්න වාහනත් නෑ ගන්න සල්ලිත් නෑ. ඔන්න ඒ පාර තමයි කොළොම්පුරයාගේ පාසැල් මිතුරෙක් වුනු හිරාන් උදව්වට ආවේ. හිරාන් හිටියේ කොළොම්පුරයා ගෙවල් පාරට අල්ලපු පාරේ. එයාගේ ගෙදර අලුතින් නිමකරපු කෑම කාමරය සාදන්න ගෙනාපු උන බට ගොඩාක් කොන්ත්රාත් කරුවා ගෙනිහිල්ලා නැති බවත් ඒවා අවශ්ය නම් ගන්න පුලුවන් බවත් දැනගත්තා. දැන් මධුරත් කොළොම්පුරයාත් රැට රැට හිරාන්ගේ ගෙදරින් උනබට දෙක දෙක කරේ තියාගෙන එනවා. දවල්ට අරන් එන්න ලැජ්ජයි නේ. කොල්ලොනේ.
මේ ලොකු උන බට කූඩු හදන්න ගන්න පොඩි බට වාගේ නොවේ පලන්න පවා හරිම අසීරුයි. දෙන්නාගෙන් වැඩිම කාලයක් ගෙවුනේ බට පලන්නයි නියමිත ගානට සයිස් කරන්නයි. මේ බටවල මදය ගනකම් හින්දා ඒවා අඩු කරන්නත් සිදුවුනා. මේ හින්දා කොළොම්පුරයාගේ ගෙදර මිදුල පුරා බට කෑලී හැමතැනම විසිරිලා. බට කැපිල්ලෙන් පස්සේ කූඩු හැදිල්ල පස්සට දාලා අලවන සව් කොල ගන්න කොළඹ මැලිබන් විදියට යන්නයි දෙන්නාගෙම කල්පනාව.
"මැලිබන් විදියේ තමයි සව් කොල තියෙන්නෙ. වෙලාසනින් ගිහිල්ලා අරගන්න එක තමයි හොද නැතිනම් ලංවෙද්දි කොල ගනන් යනවා"
බඩාගේ පියානන්ගෙන් උපදෙස් ලැබුනා. කොළොම්පුරයයි මධුරයි දෙන්නා එක්ක බසයේ නැගිලා පිටකොටුවෙන් බැහැලා මැලිබන් විදිය හොයාගෙන ගියා. දෙන්නා එක්ක හොදටම වෙහෙසිලා කඩවල් ගානේ ගිහිල්ලා ගනන් බලලා සුදු සව් කොල රීම් එකකුත් අනෙක් පාටින් දුසිම් ගනනින්ද කළු ඩිමයි කොලත් අරගත්තා මතකයි. ඔන්න දැන් සව් කොලත් හරි දැන් තමයි කූඩු හැදිල්ල තියෙන්නේ. කූඩු හැදිල්ලත් ලේසි නෑ කොහොම හරි දෙන්නා එක්ක කූඩු එකසිය පහලොවක් වගේ ගනනක් හදලා නිමකලා. මේ වැඩේට අමතර උදව් එහෙමත් ටික ටික දෙන්නාටම ලැබුනා. නැත්නම් කොහොමද දෙන්නා මේක කරන්නේ. මගදි වැඩේ අතහැරලා දාන්නත් හිතුනත් ගෙනාපු සව් කොල වලට මොකද කරන්නේ කියලා හිතුන නිසා වැඩේ නතර කෙරුනේ නම් නෑ. කුඩු අලවන්න යොදාගත් කාමරේ පොලවේ පවා කැපුන සව්කොල කෑලි ඇලවිලා මුලු පොලවම ගන්න දෙයක් නෑ. කළු ඩිමයි කොල වලින් ධර්ම චක්රයක් කපලා සුදු හතරුස් කොටුවල ඇලෙව්වාම ලයිට් එලියට ලස්සනට පෙනෙන්න ගන්නවා. රැලි දාලා ඇලෙව්ව කූඩු ටික ඉරාගන්නේ නැතිව තියාගන්න එකත් ලේසි වැඩක් නොවෙයි. අනික කූඩු කූඩු එකසිය පහලොවක් වගේ ගනනක් තියන්න තැනත් හොයන්න අමාරුවුනේ නෑ. කොළොම්පුරයාට තමන්ගේ කාමරේ කූඩුවලට ඉඩදීලා සාලේ නිදාගන්නත් උනා. කොහොමින් හරි දෙන්නා එක්ක කරපු ප්ලෑනේ හැටියට වෙසක් ලබන්න දවස් හයකට කලියෙන් වැඩේ හමාර කරලා වෙළදාම් කරන්න සෙට්වුනා. වෙසක් කූඩු හැදුවාට දැන් කොහේද වෙළදාම් කරන්නේ? ඔන්න ඔය අවස්ථාවේ කොළොම්පුරයාගේ හැම මංගල්ලයකටම සපොට් දෙන අතිජාත මිතුරෙක් වන චන්දන අයියා උදව්වට එන්නේ. එයාට තිබුන හයර් දුවන මිට්සුබිෂි වෑන් එක දෙනවා කූඩු වෙළදාම් කරන්න යන්න. කොළොම්පුරයාට වාහන එලවන්න ලාවට පුලුවන් උනත් ලයිසම් කඩදාසියක් එතකොට අරන් නෑ. කූඩු බිස්නස් එකේ පලමු දිනය උදාවෙනවා. කොළොම්පුරයයි මධුරයි එක්ක චන්දන අයියා වෑන් එකේ කූඩු පුරවන් දැන් ගාලු පාරේ විකුණන්න තැනක් හොයනවා. අන්තිමේදි ගල්කිස්ස ආසන්නයේ තැනක පේමන්ට් එක උඩ වෑන් එක නවත්තන්න තැනක් හමුවෙනවා.
 |
| මෙන්න මේ තාප්පය අයිනේ තමයි වෑන් එක නවත්තලා තිබුනේ. |
" මල්ලි අද මගේ ඇගටත් හරි නෑ එත් යාලුවෙක් කතා කරනවා සෙට්වෙන්න. ඔෂන් බ්ලික් හෝටලේ මම ඉන්නවා වැඩේ ඉවරවුනාම කතා කරන්න. "
කියලා චන්දන අයියා වෑන් එකයි අපිවයි දාලා යනවා. වෙසක් කූඩුවක් රුපියල් සියයක මුදලකට මිල නියමකරගෙන වෑන් රථයේ පිටු පස දොර ඇරලා කූඩු තුනත් විතර එල්ල ගෙන දෙන්නාත් එක්ක බලාගෙන හිටියාට කවුරුවත් කූඩු ගන්න එන්නේ නෑ. ඇත්තටම දෙන්නටම ලැජ්ජත් එක්ක කූඩු විකුණන්න. ඔන්න ඔය වෙලාවේ කොළොම්පුරයත් එක්ක නැව් කෝස් කරන්න ගිය මේ වන විට ප්රධාන නාවික නිළධාරියෙක් විදිහට නෞකාවල සේවය කරන වන්නියා කඩාපාත්වෙන්නේ.
" ඇයි තොපිලට ලැජ්ජද හැංගිලා ඉන්නේ "
කියලා අහලා අපේ පලමු වෙසක් කූඩුව මිලදි ගන්නේ වන්නියා එවාගේම කූඩු විකුණන්නත් උදව් වෙනවා. පලමු දවසේ කූඩු දෙකක් පමණයි විකිනෙන්නේ. දෙන්නාටම දැන් තරු විසික් වෙලා ඉන්නනේ ඇයි බොලේ වියදම් කරපු සල්ලිවත් හොයාගන්න බැරිවෙයිදෝ කියලා. දෙවනි දවසෙ වැඩේට උදේම බහින්න කියලා හිතාගෙන චන්දන අයියා බලන්න යනකොට පොර ඇදේ ඉන්නවා හොදටම උණ හැදිලා. වදෙන් පොරෙන් මිනිහාව ලෑස්තිකරන් දොස්තර වික්රමසිංහ ලගට අරන් ගිහින් බෙහෙත් අරන් දීලා ගෙදර එක්කන් එනවා. එදත් හවස තමයි බිස්නස් එකට බහින්න වෙන්නේ. එත් උණ හැදිච්ච කෙනෙකුගෙන් ඉල්ලන්න පුලුවන්ද වෑන් එක?
"මල්ලි එලවන්න පුලුවන් කෙනෙක්ට කියලා වෑන් එක අරන් යන්න."
කියලා පොර යතුර කොළොම්පුරයාට දෙනවා. යතුර ලැබුනත් දැන් කාටද කියලා වෑන් එක එලවන්නේ? මධුරගේ ලොකු අයියාට කියා අදාල ස්ථානයට වෑන් එක ගෙනියන්නට හැකිවෙනවා. එදා නම් කූඩු පහක් විකුණගන්න කොළොම්පුරයාට පුලුවන් වෙනවා. පසුවදා හොදටම උණ වැඩිවි චන්දන අයියා කළුබෝවිල රෝහලට ඇතුලු කරවන්නටද සිද්ධවෙන්නේ මේ අතරතුරයි. කොළොම්පුරයාගේ කූඩු බිස්නස් එකට උදව්කරන්නට වුනු පොරෙන්දුව ඒ විදිහටම රැකපු චන්දන අයියා එයාගේ වෑන් රථයේ යතුර පහුවෙනිදාත් කොළොම්පුරයාට ලබාදෙනවා වෙන කෙනෙකු ලවා වැඩය කරගන්නයි කියමින්.
ඒ අතරේ ගල්කිස්සේ HNB බැංකුවට නිල් හා සුදු පාටින් කූඩු පහලොවකුත් Five Star බේකරියට තනිකරම තැඹිලි පාටින් කූඩු දහයක ඕඩරයක් එනවා. ආයෙත් කූඩු හදන්න බැරි හින්දා අලවපු කූඩු ඉරලා තමයි එයලාගේ පාටින් අලවන්න සිදුවුනේ.
මේ අතරේ මධුර පොඩි ස්පිකරයක් හයිකරලා සින්දුවක් එහෙම දාගන්න පුලුවන් විදිහටත් කොළෙම්පුරයා ගාව තිබුන ටියුබ් ලයිට් සර්කිට් එකකින් වාහනේ බැටරියට සවිකරන් එළිය ගන්න පුලුවන් විදිහටත් වැඩේ කරගන්නවා.
ටිකෙන් ටික වෙසක් එකට දින ලංවෙද්දි කූඩු වෙළදාම වැඩිවෙලා උදේ ගෙනියන කූඩු දවල් වෙද්දී මදි වෙනවා. මේ අවස්ථාවේදි පිහිට වෙන්නේ මධුරගේ ලොකු අයියා තමයි. ලග තිබුන පේ ෆොන් පෙට්ටියකින් මධුරගේ ගෙදරට ඇමතුමක් දීලා මධුරගේ අයියාගේ පර්ජෝ 404 කාර් එකෙන් කොළොම්පුරයාගේ ගෙදර ඉදන් කූඩු ඇදලා ලොකු උදව්වක් කරන්නේ. මේ අතරේ සමහර මිනිස්සු තමන් ආපු කාර් එක දැක්කාම ගාන වැඩියෙන් කියයි කියලා ඈතින් නතර කරලා ඇවිත් රුපියල් සියයට විකුණන කූඩුවත් හෙට්ටු කරලා අඩුවට ඉල්ලන හැටිත් කොළොම්පුරයා හොදටම අත්විදින්න ලැබුනා. කොහොමින් හරි වෙසක් දිනයේ දහවල් වෙනකොට අපේ කූඩු විකිණිල්ලේ අවසන් අදියරට ඇවිල්ලා. ඉතිරි කූඩුවලින් පහක් චන්දන අයියාටත් කොළොම්පුරයාගේ ගෙදරට හා මධුරගේ ගෙදර බෙදාගෙන වැඩේ අවසන් කෙරුනා. වෙසක් පොහොය දිනය වෙනකොට චන්දන අයියා රෝහලෙන් ගෙදරට ඇවිල්ලා තිබුනත් කොළොම්පුරයාට එයාව බලන්න යන්නවත් වේලාවක් ඉස්පාසුවක් ලැබුනේ නෑ. වෙසක් පොහොය දිනයේ කැළණි පන්සලට පිත්තල පහණක් පුජා කරන්න හිතන් හිටපු වන්නියාට චන්දන අයියාගේ වෑන් රථයේ හයර් එකක් යන්න අල්ලලා දුන්නේ කොළොම්පුරයයි එත් ලෙඩා දුකා වෙච්චි චන්දන අයියාට ඒ හයර් එක යන්න බෑ.
"මල්ලි එලවන්න පුලුවන් කෙනෙක් එක්ක ගමන ගිහින් එන්න. මට හයර් එක එපා."
කියලා වන්නියාට යතුර දෙනවා.
"දන්න උඹට යතුර දුන්න එක නොවෙයි වැඩේ නොදන්න මට චන්දන අයියා එයාගේ වෑන් එකේ යතුර දුන්න එකයි මාර."
වන්නියා අදටත් ඒක කියනවා. කොළොම්පුරයාගේ පාසල් මිතුරෙක් වූ චන්නියාට චන්දන අයියා හමුවන්නේ ඒ විදිහටයි. ඒ හමුවිමෙන් වන්නියාත් චන්දන අයියාත් මිතුරන් බවටත් පත්වෙන්නේ මේ වෙසක් කූඩු වෙළදාම හින්දයි.
කොහොමින් හරි වියදමි අඩුකරලා මධුරත් කොළොම්පුරයාත් රැපියල් 3500 බැගින් බෙදාගන්න පුලුවන් වෙනවා. අද කාලේ රුපියල් 3500 ක් ලොකු ගන්නක් නොවුනත් එදා ඒක අපේ මහන්සියේ තරමට ලොකු ගානක් වෙනවා. එදා කොළොම්පුරයාගේ වෙසක් කූඩු බිස්නස් එකේ ආදායම් වියදම් පොඩි පොතක ලියලා තිබුනා. සමහරවිට තාමත් ඒ පොත ගල්කිස්සේ ගෙදර පොත් දාපු පෙට්ටියක රැදිලා ඇති.
ඔන්න ඔහොමයි කොළොම්පුරයාගේ වෙසක් කූඩු කතා වස්තුව අවසන් වෙන්නේ.
